Skrobak do butelek znajdziemy w każdej holenderskiej kuchni. Poza Holandią nie występuje. Skrobak wynaleziono w latach pięćdziesiątych w odpowiedzi na postępującą popularyzację vla i problemy z tym związane. Vla pierwotnie występowało w butelkach. Mimo płynnej konsystencji jest ono dość gęste, więc przy nalewaniu bardzo dużo vla zostawało na dnie butelki i nie chciało wylecieć. Wyskrobanie resztek za pomocą łyżki lub innego narzędzia kuchennego nie było możliwe z uwagi na wązkość butelki, wobec czego duża część produkcji vla w Holandii była bezpowrotnie tracona. Zaradzono temu wymyślając długi, cienki skrobak, którego elastyczna i zaokrąglona główka dawała się wcisnąć do butelki. Niestety, w latach siedemdziesiątych problem wybuchł na nowo, gdy producenci vla zaczęli sprzedawać swój produkt w kartonach wynalezionych przez szwedzką firmę Tetra-Pak. Kartony te miały rogi, z których nie dało się wydłubać resztek vla zaokrąglonym skrobakiem. W odpowiedzi na rynku pojawiły się skrobaki z wielofunkcyjną główką: z jednej strony zaokrągloną (do wyskrobywania vla z butelek, tak jak dotychczas), a z drugiej strony ściętą pod kątem prostym, co umożliwiało łatwiejsze dłubanie w kartonach.
Patrz też:
vlaflip
co to jest vla?
Wystąpili:
1. skrobak do butelek wersja uniwersalna (Blokker)
2. stolik okrągły (znaleziony nad kanałem)
Amsterdam, 22 marca 2008